Sinds kort heeft de Werkgroep Derde Wereld, de organisatie die de jaarlijkse rommelmarkt op het Mill-Hill College verzorgt en verder andere activiteiten voor ontwikkelingswerk op het Mill-Hill ondersteunt, een nieuwe website.

Omdat een groot aantal reizigers ook lid is van de werkgroep, of dat is geworden nu, wordt straks deze weblog (alle berichten) onder gebracht op de website van de werkgroep. Op die manier zijn alle activiteiten van het Mill-Hillcollege die met ontwikkelingswerk te maken hebben daar straks ondergebracht.

Breng dus snel een bezoekje aan www.werkgroepderdewereld.nl
Deze weblog blijft voorlopig nog wel online staan, maar hij zal niet meer worden bijgewerkt.

Vrijdag 21 november stond een artikel in het Brabants dagblad over het bezoek van minister van ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders. Bron

Mill-Hill gaat in discussie met minister Bert Koenders
Foto
GOIRLE – Ze hadden niet verwacht dat hij zo ‘aardig en gezellig’ zou zijn. De Keniagangers van het Mill-Hillcollege in Goirle praten nog wat na over het bezoekje van minister Koenders voor Ontwikkelingssamenwerking. De reis naar Kenia voor de twaalf leerlingen is voorbij en de opdracht om draagvlak te crexebren is voltooid.
"We zijn bij basisscholen en verenigingen geweest en hebben veel presentaties gehouden", vertelt Erik Agterdenbos. Hij en de andere elf leerlingen kregen de opdracht om hun ervaringen door te geven aan 150 anderen, wat door het enthousiasme van de Keniagangers ruimschoots gehaald is.

Drie maanden na terugkomst vertelden ze gisteren nogmaals over de reis. Deze keer op hun eigen school. In de zaal zijn alle klassen vertegenwoordigd, maar de ereplaats is voor minister Koenders. Na een presentatie over de reis neemt hij het woord. "De mensen daar zijn niet dom, achterlijk of gek. Ze zijn gewoon arm. Jullie hebben goed laten zien dat ontwikkelingshulp daar een belangrijke rol speelt om deze mensen verder te helpen", vertelt de minister.

Nadat hij het project heeft geprezen is het woord aan de leerlingen in de zaal. Allemaal willen ze iets vragen aan Koenders. De economische crisis, corrupte regeringen en de millenniumdoelen komen voorbij, maar dan vraagt Guus Abrahams uit de brugklas hoe de minister zich zou voelen als hxedj geld zou krijgen van een ‘rijke blanke’. "Het lijkt me heel vreemd", antwoordt Koenders. " Ik zou misschien wel een beetje boos en jaloers zijn, maar waarschijnlijk ook dankbaar. Het is moeilijk om het je in te beelden, maar ik weet dat we in principe allemaal hetzelfde willen: naar school gaan. En daar komt de ontwikkelingshulp om de hoek kijken", eindigt de minister.

Na het vragenvuur is er nog een discussie. Koenders luistert aandachtig en is onder de indruk van de betogen van veel leerlingen. "Het is goed te zien dat jongeren hiermee bezig zijn en ik hoop ook dat ze dit de rest van hun leven op deze manier doorzetten."

Eindelijk was het zover, minister Koenders kwam onze middelbare school bezoeken om eens van ons te horen hoe wij onze reis hebben beleefd. En dat is bijzonder, want het komt niet zo vaak voor dat ministers scholen bezoeken. Koenders stelde echter zo onder de indruk te zijn van de dingen die onze school doet aan ontwikkelinswerk, in het bijzonder de keniareis, dat hij graag een keer langs wilde komen toen wij hem uitnodigden.

Na een uitgebreide voorbereiding die ochtend met de keniagroep kwamen langzaam de andere 150 leerlingen binnen die waren "uitverkoren" om de bijeenkomst bij te wonen. Hierbij waren alle klassen vertegenwoordigd. Ook de burgemeester en mensen van organisaties als Xplore woonden de bijeenkomst bij.

Het programma begon met een korte opening door de gastheer Niel van Beek, die al snel het stokje doorgaf aan mevrouw Zandbergen, rector van het Mill-Hillcollege. Zij heette Koenders welkom en vertelde over de band van school met de derde wereld. Hierna namen Rachel en Alexander, van de keniagroep, het over om te vertellen over onze geweldige ervaring. In een kort maar krachtige "speech" maakten zij aan de minister duidelijk hoe de reis voor ons was geweest.

Hierna vertelde Koenders zelf over zijn ervaringen met ontwikkelingswerk en hoe zijn betrokkenheid ontstond. Ook vertelde hij over zijn werk en over hoe belangrijk ontwikkelingswerk blijft, ookal hebben we nu zelf last van een economische crisis. Koenders kwam erg spontaan over en de zaal luisterde dan ook geboeid naar zijn verhaal.

Hierna werden vragen gesteld aan de minister. Deze waren van tevoren al bedacht door alle leerlingen, en een aantal goede vragen waren uitgekozen. Hierna was er een springdiscussie georganiseerd, de minister waardeerde de inzet van de leerlingen en de goede argumenten die ze gebruikten.

Hierna sloot een van onze begeleidsters, Caroline Evers, de bijeenkomst af door iedereen te bedanken. Er werden bosjes bloemen uitgedeeld, ook aan de hele keniagroep. De leerlingen vertrokken al en net voor de minster weg moest konden wij nog heel even met hem praten over onze reis. Het was een kort maar wel leuk gesprek. Koenders gaf ons nog allemaal een hand en na hem te bedanken moest hij snel weg. Wij moesten nog kort met de pers praten (artikel Brabants Dagblad wordt nog geplaats) en toen konden wij gaan lunchen en opruimen.

En daarmee is het dan over, finito, schluss, the end met onze Keniareis. Na ruim een jaar voorbereiden, wachten, reizen en draagvlakversterkende activiteiten zit het er nu op. Kenia zullen wij echter nooit meer vergeten. De band tussen onze scholen zal blijven bestaan, en komende jaren zal het geld van de kerstactie dan ook naar de Loita High School gaan.

Bij deze willen wij dan ook nog een keer iedereen bedanken die ons ooit op welke manier dan ook heeft gesteund. Bedankt!

Op 10 oktober stonden er twee verschillende artikelen in het Brabants Dagblad in het kader van onze reis naar Kenia. Bron1 Bron2 De namen bij de foto’s klopten helaas niet. Op de eerste en tweede foto van het tweede artikel is Rachel Arends vermeld waar Manon Smolders moet staan.

Loita Highschool
Foto
Mill-Hill had al enkele jaren contact met de Loita highschool in Kenia, maar na de reis wil men de band extra verstevigen.

De komende jaren gaat het geld van de Mill-Hill kerstactie dan ook naar de school. Op Loita studeren 110 leerlingen in twee klaslokalen.

En dan komt de minister xf3xf3k nog
Foto Foto Foto
GOIRLE – Met een foto-expositie in de Goirlese bibliotheek vertellen de leerlingen van het Mill-Hill die naar Kenia zijn geweest hun ervaringen. Het is een van de manieren waarop de school de Derde Wereld in de schijnwerpers probeert te zetten.

Het hoort ook bij de voorwaarde waaronder het subsidieprogramma Xplore de Keniareis sponsorde. Elke leerling moet in ruil voor de reis zijn verhaal aan 150 ‘contacten’ laten horen.

"En na de presentaties die de leerlingen hebben gegeven op basisscholen en bij familie is dat al gelukt" , zegt lerares Caroline Evers. "Maar ook indirect hebben de Keniagangers hun reis uitgedragen. Zo’n foto-expositie maakt daar deel van uit."

Evers denkt dat hun verhaal ook wel zonder die voorwaarde verteld zou zijn. " De leerlingen zijn nog steeds zo enthousiast over wat ze hebben meegemaakt. En als klap op de vuurpijl komt ook minister Bert Koenders van Ontwikkelingssamenwerking nog naar hun verhaal luisteren." Koenders komt op 20 november naar het Mill-Hill voor een speciale discussiedag.

Ondertussen is ook de film van de reis af. Alexander heeft er een prachtig geheel van gemaakt waar we allemaal erg blij mee zijn! Op youtube staat al een preview van de film, met daarin ook originele beelden die niet in de "echte" film zitten. Het is zeker de moeite van het kijken waard …

De volledige film is nu bij ons verkrijgbaar!

Op woensdag 8 oktober vindt om 16 uur de officiele opening plaats van de foto-expostitie over de reis naar Kenia in de bibliotheek van Goirle. De expositie is nog te zien tot en met 12 november. Hieronder zie je wat het Brabants Dagblad hierover schreef. Bron

Mill-Hill vangt Kenia in beeld
GOIRLE – Een selectie van de meest bijzondere foto’s, gemaakt door de leerlingen en leraren van het Mill- Hillcollege die deze zomer Kenia bezochten, hangt vanaf vandaag tot en met 12 november in de bi- bliotheek in Goirle.

Om 16 uur opent rector Carin Zandbergen van het Mill-Hill samen met burgemeester Rijsdorp en wethouder Smeekens de expositie. De foto’s laten zien hoe de leerlingen en leraren de Maasai-bevolking leren kennen, maar ook hoe het er aan toe gaat op hun lange reis door het Afrikaanse land. De delegatie van het Mill-Hill was in Kenia om te zien waar het geld van de jaarlijkse rommelmarkt naar toe gaat.

Eindelijk zijn ze daar dan, foto’s van onze reis. Komende week zullen wij zo mogelijk nog een aantal extra foto’s toevoegen. Er staan op dit moment echter al ongeveer 500 foto’s op de website. Veel plezier ermee!

KLIK HIER VOOR FOTO’S

Deze week stond ook een artikel van ons in het Goirles Belang, hieronder het artikel. Verder meld ik graag dat wij verwachten dat foto’s in de loop van deze week op internet gaan komen. U zult dan vanaf hier een link krijgen naar de betreffende website. Bron

x93Dit vergeten we nooit meerx94
Donderdag 7 augustus vertrokken 12 leerlingen en 3 leraren van het Mill-Hillcollege in Goirle op reis naar Kenia voor een leerzame ervaring. Zij wisten precies wat ze zouden gaan doen in Kenia, maar hadden toch geen enkel benul wat zij moesten verwachten van deze reis. En nu ze al weer ruim een week thuis zijn, weten velen van hen nog steeds niet goed wat ze er van moeten denken.

Gedurende de reis heeft de groep veel ondernomen. De eerste week verbleven zij in het hoofdcentrum van een groot project dat verbetering van levensomstandigheden van de Loita Maasai als doelstelling heeft. Daarbij wordt veel aandacht geschonken aan educatie, ziekenhuizen en watervoorzieningen. Vanuit dit centrum bezocht de groep scholen, ziekenhuizen, markten maar ook ceremonies van de Maasai. Bij die ceremonies waren zij altijd meer dan welkom en daar maakten zij dan ook dankbaar gebruik van door niet alleen bij deze ceremonies te kijken, maar door ook een poging te doen om deel te nemen aan het dansen en zingen. Het is hartverwarmend te merken dat mensen daar alles weggeven, terwijl ze zelf nauwelijks iets hebben.

De tweede week verbleef de groep op de Loita High School, de enige middelbare school voor de Loita Maasai. Op deze school ging het om de intensieve contacten met Keniaanse leeftijdsgenoten, en in combinatie met lezingen en entertainment zorgde dit ervoor dat men elkaars cultuur leerde kennen. Daarnaast staken zij ook de handen uit de mouwen, zij schilderden de school zodat deze er weer een aantal jaren tegen kan. Door het intensieve samenwerken en -leven zijn het Mill-Hillcollege en de Loita High School ondertussen al bijna uitgegroeid tot tweelingscholen, zoals de oprichter van de Loita High School (Mill-Hillpater Jan Voshaar) het graag wilde.

Om het nuttige met het aangename te verenigen sloot de groep de reis af met een safari door het beroemde Maasai Mara wildpark. Dat betekende echter niet het einde van het project, de studenten moeten nu nog ieder 150 mensen overtuigen van het nut van ontwikkelingswerk. Dat doen zij door het houden van presentaties in klassen op het Mill-Hillcollege en exposities op school en in de bibliotheek van Goirle. Natuurlijk is er ook een stand op de Derde Wereldrommelmarkt op 28 september. Na alle indrukken die Kenia heeft achtergelaten is de groep erg gemotiveerd hun ervaringen uit te dragen, dan kunnen ze zeggen dat ze xe9cht iets betekend hebben voor hun vrienden in Kenia. x93Dit vergeten we nooit meer.x94

In de Mail-Hill, het nieuwsblad van het Mill-Hillcollege, staat een artikel over onze reis:

De Reis van ons Levenx85
En daar stonden we dan: donderdag 7 augustus, 6.00 uur x92s ochtends, te wachten op de bus die ons naar Schiphol zou brengen. Na bijna een jaar van voorbereiding was de dag dan echt aangebroken dat we naar het Afrikaanse Kenia zouden vertrekken. De inmiddels hechte groep nam afscheid van hun ouders en de reis kon beginnenx85 De 8, 5 uur in het vliegtuig vlogen voorbij en vol enthousiasme en enigszins wat spanning arriveerden we in Nairobi. Aangezien we in het donker aankwamen, zagen we nog niets van de hoofdstad en was het  ShalomHouse de plek waar wij onze eerste nacht zouden gaan doorbrengen.

Uitgerust en wel stond de groep de volgende dag alweer vroeg te wachten. Er stond ons immers een lange dag te wachten. Een reis van Nairobi naar Ilkerin Project, een tocht van 200 km, waar we een dag over zouden doen. De wegen in Kenia zijn namelijk niet van een dermate kwaliteit als hier in Nederland. Met twee volgepakte jeeps gingen we x91het echte Keniax92 in, zoals onze projectleider het gebied rond Ilkerin Project beschreef. Maar eerst moesten we toch echt Nairobi door. Dit was voor ons allemaal de eerste schok van de reis. Nog nooit zagen we zoveel extreme armoede op xe9xe9n plek. De krottenwijken, de vuilnisbelten en de straatarme bevolking, het was er allemaal, en wij reden er dwars doorheenx85
Opgelucht waren we dan ook toen we na een paar uur de prachtige savannahx92s doorkruisten in het gebied van de Maasai. Dit Maasai-land, wat zich uitstrekt over Kenia en Tanzania is de streek van de Maasai-bevolking, de mensen waarmee wij gedurende twee weken intensief contact mee zouden hebben. En dit contact startte tegen de klok van 18.00, toen we aankwamen bij Ilkerin Project. Dit project (voluit: Ilkerin Loita Integral Development Programme) streeft ernaar om de Maasai-cultuur te behouden en te ondersteunen, door middel van educatie en praktijk. Een prachtig project, en een eer om er een aantal dagen te mogen verblijven. We werden hartelijk ontvangen door het personeel, ons slaapvertrek werd getoond (waar u zich overigens niet veel van voor moet stellen) en er werd een maaltijd bereid. Onze eerste dag in het x91echte Keniax92 was een perfecte start.

De dagen daarop zijn we intensief bezig geweest om kennis te maken en ons in te leven in de cultuur van de Kenianen en vooral  van de Maasai. Zo kregen we rondleidingen door het  project, een basisschool in de omgeving, een Maasai-markt, en woonden we een mis bij in de plaatselijke kerk. Daarnaast bezochten we een ceremonie in een nabije Maasai-boma. (een hutjesdorp waar een grote Maasai-familie woont). Er werd gevierd dat de jongens krijgers werden en dit is een groot feest in deze cultuur. Een hele eer dus dat wij daar bij mochten zijn. In de boma was het een drukte van jewelste. Er waren een heleboel Maasai op afgekomen. We deelden onze cadeautjes uit, wat soms tot hilarische momenten leed. Geef een Maasai-kindje maar eens een ballon of belleblaasx85 De vriendelijkheid en gastvrijheid van de bevolking verbaasde ons enorm.

Ons eerste intensieve contact met de Maasai was meteen een ervaring om nooit meer te vergeten.
Waren we net gesetteld in het project, moesten de koffers alweer ingepakt worden. Maar niet met tegenzin, want we gingen op weg naar onze tweede locatie: de Loita High School. Kenia heeft aardig veel basisschooltjes die gratis zijn maar het heeft ook een beperkt aantal High-Schools, waar studenten moeten betalen om les te krijgen. En bij zox92n High School mochten wij een week verblijven. Hoewel het ook in Kenia vakantie was, waren er veel studenten naar hun school gekomen om ons te verwelkomen en een week met ons door te brengen. Zingend en klappend werden wij verwelkomd toen we de school binnenreden. Een gastvrijer welkom konden wij ons niet voorstellen. Na een welkomsspeech, stelden we onszelf voor en kregen we een rondleiding door de school. De Loita High School bestaat nu een aantal jaren en is opgericht door de Nederlandse Mill-Hill pater Jan Voshaar. Ook wij mochten hem ontmoeten, hij woont immers samen met zijn vrouw al jaren naast de school in Kenia. Ook hier werd er weer erg goed voor ons gezorgd, er stond alweer een hele lunch klaar, dit was de kans om de contacten te leggen met de studenten van de school.  Vanaf de eerste minuut ontstonden er al vriendschappen tussen de Mill-Hill Students en de Loita High Students.

In de dagen dat we bij Loita High School waren, hebben we ons elke dag voor honderd procent ingezet om ons steentje bij te dragen aan de school. Zo hebben we geholpen met het oogsten van de mais en hebben we o.a. de twee klaslokaaltjes geschilderd en het hout van de gebouwen gebeitst. Verder bezochten we ook in dit gebied ceremonies, een markt en hebben de studenten hun huizen laten zien aan ons. Dit was voor velen van ons het hoogtepunt van de reis. In kleine groepjes gingen twee Nederlandse studenten en een aantal Kenianen een dag naar een huis van een student. En dan krijg je onbeschrijflijke taferelen: lunchen bij een Maasai-familie, een kopje thee drinken in een hutje en helpen bij het vee hoeden. Twee culturen die elkaar ontmoeten, een ervaring die wij allemaal nooit meer zullen vergeten.
Eigenlijk zullen wij niets meer vergeten van ons verblijf bij de school. Ook de avonden waren enorm gezellig. Elke avond werd er gezorgd voor entertainment. Zo lieten de studenten de traditionele dansen van de Maasai zien, en leerden wij hun de stoelendans. Er werden liedjes gezongen, spelletjes gedaan en er werd vooral veel gelachen.

Het was dus enorm zwaar om na een week weer afscheid te nemen van de Loita High School. In zox92n korte tijd zijn er zulke vriendschappen opgebouwd, vriendschappen die voor altijd zullen duren. Er werden dus volop adressen uitgewisseld, hopend dat de brieven aan zullen komen. Maar dat maakte het afscheid niet makkelijker. Er werd dus menig traan gelaten toen wij de poorten van  Loita High uitreden. Er kwam een eind aan de beste week van ons levenx85
Maar veel tijd om te treuren was er natuurlijk niet, de reis ging door! De volgende twee dagen zouden wij doorbrengen in het mooiste wildpark van Kenia: de Maasai Mara. In een prachtige lodge midden in het park overnachtten we om vervolgens op safari te gaan! Een droom die ineens werkelijkheid wordt, want dan sta je ineens oog in oog met leeuwen, olifanten, giraffes, zebrax92s, nijlpaarden, cheetax92s, krokodillen en buffels. En niet op een kilometer afstand, nee, vlak voor je neus op
hooguit 10 meter afstand. Een geweldige en bijna ongelofelijke ervaring, maar het gebeurde toch echt. Rond deze tijd van het jaar trekken de enorme kuddes gnoes door Kenia, ook wel  x91De Grote Trekx92 genoemd. Kuddes van duizenden gnoes stonden te grazen op de savannahx92s van Maasai Mara. En daar reden ze: de groep van het Goirlese Mill-Hillcollege, midden door zox92n kudde. Voor ons is het nog steeds ongelofelijk dat we het meegemaakt hebben.

Alles, elke dag, elke minuut was een onbeschrijflijk mooie ervaring. In geen enkele presentatie, artikel of verhaal is uit te drukken wat wij hebben meegemaakt. Het maakt het des te moeilijk om onze ervaringen uit te dragen. Maar proberen zullen we het zeker. De ervaringen zijn immers te mooi om voor onszelf te houden. En daarom staan er nog volop activiteiten in de planning waarbij u meer krijgt te weten over onze reis. Zo zal er een stand over onze reis staan op de rommelmarkt, komen er exposities in de bibliotheek van Goirle en wordt er een avond georganiseerd waarop de film over onze reis zal worden getoond. Wanneer dit zal gaan plaatsvinden, krijgt u tegen die tijd te horen.
Kunt u niet wachten? Kijk dan op http://millhillnaarkenia.web-log.nl/ voor ons dagboek en  meer informatie over de reis van ons levenx85

Namens de Keniagangers,
Alexander Desmares (6 VWO)

Ondertussen zijn wij (zondag) al weer veilig thuisgekomen. Foto’s van de reis volgen zo snel mogelijk.